Welkom bij Cleopatra A.S.G., de meest gestoorde studentenvereniging in Groningen. Meer weten?
Dames en heren, een beschouwing van B. Schultinge:
Het is een wekelijks terugkerend besef:
"vandaag is het vrijdag; een dag zwanger van blijde verwachtingen, maar ook vol vertwijfeling." Een dag die je wekelijks beleeft, maar ook weer vergeet, of wilt vergeten.
Na een tergend lange opmaat van 4 zichzelf voortslepende dagen heb je het toch weer gered; althans daar heeft het alle schijn van.
Maar de dag is nog niet over en de beer nog niet geschoten, dus nog even wachten met de verkoop van het vel.
De hele week heb je toegeleefd naar dit moment; een onbestemd gevoel van naderend onheil schuif je rigoureus terzijde, maar de latente dreiging dat alles van voorbijgaande aard is en uiteindelijk op een teleurstelling uitdraait blijft hardnekkig postvatten in je achterhoofd.
Enfin, het weekend dringt zich op en wie ben jij om dan nee te zeggen?
Ook weer iets; wat moet je aan met de vrijdag?
Trek je nog even een sprintje om vervolgens met de tong op je schoenen bovenaan de berg van die week te eindigen, of laat je je door de zwaartekracht blijmoedig het ravijn inslepen?
Is de vrijdag bedoeld om af te bouwen of af te ronden?
Verdomme, met zulke vragen kom je die dag sowieso wel door.
Maar een ding is zeker: straks wacht er bier en bij wijze van beloning van het al dan niet geleverde werk besluit je het stoppen met roken ook maar weer even te laten voor wat het is.
We leven in een verrukkelijk uitstel.
Vrijdag is het fastfood van de week; de McDonalds waar je verlekkerd naar hebt verlangd, heerlijk tot het moment suprême maar steevast voel je je nadien ongelofelijk smerig en gebruikt.
Vrijdag is kortom de hoer van de week, maar als er iets bij valt te drinken en te roken vind ik het allang best.
Toch is het vreemd dat we ons telkens weer laten beduvelen door de vrijdag. Zoals je word verleid door een mooie vrouw en je de volgende dag ineens beseft dat je in een berg stront terecht bent gekomen.
Anderzijds is dat natuurlijk ook de schoonheid van het leven; vaak is het niks en soms kan het ermee door en daar doen wen het dan maar mee.
Zaterdag is het besef daar dat we er middenin zitten, maar de onschuld is wederom verloren gegaan. Vrijdag, enthousiaste knakker dat ie is, sleept al ophoepelend een hutkoffer vol misplaatste nostalgie achter zich aan om onvermijdelijk volgende week weer in beeld te verschijnen.
Morgen is het zondag en dan is het voorbij, goed beschouwd is het nu al voorbij en kan je het weekend wel weer ten dode opschrijven: "Kan iemand dit even notuleren"?
Dit alles weerhoudt ons dan ook niet de vrijdagmiddag met beide handen aan te grijpen om gezellig samen te gaan borrelen. Want bovenal geeft de vrijdagmiddag/avond het gevoel dat het mag, dat je het verdiend hebt.
De week is voorbij en verdient een waardig afscheid, een saluut uit volle borst.
De week wordt met verve afgepilst en vooruit we geven het weekendtoch maar weer een kans. Al is het vaak net als bij seks; na het hoogtepunt is het moeilijk omje aandacht er nog een beetje bij te houden enhoud ik het vaak voor gezien.
Maar voor nu telt het moment en dat is fijn.
Kom allen 3 juni vanaf een uur of 17:00 naar de MS Stubnitz borrel! Geniet van heerlijke hapjes, hands-off mentaliteit, goede muziek en af en toe een ongemakkelijke stilte om het af te maken!
[Advertentie]
[Studentenlink]